Tiyatro Terimleri Nelerdir?

Adaptasyon: Yabancı dilde yazılmış bir eseri, yerli adlar ile yerli yaşama uydurarak çevirme, uyarlama.

Amfi tiyatro: Çember ya da oval biçimde bir sahne çevresinde oturma yerlerinin basamaklarla yükseldiği açık hava tiyatro yapısı.

Aksesuar: Tiyatro sahnesinde kullanılan eşya

Aksiyon: Bir oyuncunun sahne üzerindeki hareketi, bu hareketten ortaya çıkan gelişim. Oyunun başlıca olayı.

Aktör: Erkek tiyatro sanatçısı.

Aktrist: Kadın tiyatro sanatçısı.

Akustik: Kapalı yerlerde seslerin dağılım biçimi, tonlama, ses uyumu.

Bale: Konusu, türlü dans ve ritmik hareketlerle anlatılan müzikli, sözsüz gösteri türüdür.

Dekor: Tiyatroda sahneyi eserin konusuna göre döşeyip hazırlamada kullanılan eşyanın genel adı.

Diksiyon: Tiyatro ve benzeri sözlü edebiyat türlerinde, seslerin, sözlerin, vurguların anlam ve heyecan duraklarının duru ve açık bir biçimde söylenmesidir.

Diyalog: Oyun, roman, öykü gibi eserlerde iki veya daha çok kimsenin konuşması, konuşmaya dayanılarak yazılmış eser.

Doğaçlama: Oyuncunun, konuya bağlı fakat metne bağlı kalmadan, içinden geldiği gibi konuşması ve davranması.

Dramatize etmek: Bir edebi  eser radyo, televizyon veya sahne oyunu biçimine getirmek.

Dublaj: Tiyatroda yahut sinemada oyuncunun rolüne hazır olmasıdır. Yabancı dille yazılmış eserin yerli dile çevrilmesi ve oynanması.

Dublör: Tiyatro ve sinemada bir rolün yedek oyuncusu.

Entrik unsur: Tiyatro, roman ve öyküde olayların seyircide, okuyucuda merak uyandırılacak  biçimde birbirine karışması. Entrika

Epizot: Yunan trajedisinin öğelerini oluşturan diyaloglu bölümlerin her biri. Bu bölümler modern tiyatroda perde adıyla bilinir.

Fars: Olayların örgüsü daha çok halk zevkini okşayan, basit hareketli komedi.

Fasıl: Bölüm.Tiyatroda perde karşılığı kullanılmıştır. Karagöz oyununda belli bir olayın geçtiği bölüm.

Feeri: Doğaüstü olayların muhteşem  dekorlar arasında gösteren, kahramanları cin, peri, dev vb. hayali varlıklar olan tiyatro eseri.

Fuaye: Tiyatro salonlarında perde aralarında oyuncuların ve seyircilerin dinlenmesi için ayrılan yer.

Jest: Tiyatro sahnesinde, sanatçıların bütün el, kol, ayak, ve beden hareketleri.

Kabare: Genelde güncel konuları taşlayıcı biçimde  ele alan skeçlerin oynandığı, monoglerın ,şarkıların ve şiirlerin söylendiği küçük tiyatro.

Kanto: Tanzimat döneminde, tiyatro sahnesinde azınlık artistlerince başlatılan oyunlu ve neşeli şarkılar.

Kostüm: Tiyatroda sanatçıların oyuna uygun giydikleri kıyafet.

Kulis: Tiyatro sahnesinin arkasında bulunan kısım, sahne arkası.

Kurgu: Bir eserin dil, biçim ve içerik olarak farklı ya da aynı cinsten parçalarını bir araya getirme.

liselerarasi-tiyatro-senligi-basliyor-IHA-20120513AW000142-1-t

Reklamlar